Στρώνω τα λευκά, μυρωδάτα σεντόνια

Κρύβομαι από κάτω τους και γίνονται μια αγκαλιά που με τυλίγει

Η τριβή τους στο δέρμα μου μοιάζει με χάδι

Το φως τα διαπερνά και ζεσταίνει γλυκά το κορμί μου

Κλείνω τα μάτια

Όχι για να ονειρευτώ, αλλά για να θυμηθώ

Το όνειρο το έζησα με τα μάτια ανοιχτά

Τα κλείνω για να αναπολώ, να ζωντανεύω την στιγμή

Τότε που όλες οι ελπίδες γεννήθηκαν με μιας

Τότε που τα μάτια μαρτύρησαν την αλήθεια τους

Τότε που η ψυχή βρήκε λόγο να εμφανιστεί

Με φοβίζει αυτό το όνειρο, κι ας θέλω να το ζήσω

Με τρομάζει γιατί μόνο τα δικά μου όνειρα μπορώ να ελέγξω

Αυτό όμως το όνειρο είναι φτιαγμένο για δυο

Κάτω από τα σεντόνια κρύβω την μοναξιά μου

Ξεχνώ την απουσία σου

Εκεί σε συναντώ με τα μάτια ανοιχτά

Κι έτσι θέλω να ονειρεύομαι, μαζί σου…