Δεν είναι λίγες οι φορές που διερωτήθηκα ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα:

Κατά πόσο η ειλικρίνεια ωφελεί; Σε ποιο επίπεδο είναι κάποιος αρκετά ώριμος για να την δεχτεί, για να την καταλάβει; Έρχεται άραγε εκείνη η στιγμή που ακόμα και η μεγαλύτερη αλήθεια σου είναι απλώς μια ακόμα κουβέντα που δε θα βοηθήσει πουθενά, κι ίσως – ακόμα χειρότερα – θα καταστρέψει κάτι πολύ σημαντικό;

Αλήθειες, ψέματα, συγκαλυμμένες ιστορίες, λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ στοιχειώνουν το μυαλό μας… Ακόμα κι αν είσαι ο πιο ευθύς άνθρωπος στον πλανήτη σίγουρα θα ήρθε εκείνη η στιγμή που θα έκανες στον εαυτό σου κάποια από τις παραπάνω ερωτήσεις.

Μερικά χρονιά πριν θεωρούσα ότι ποτέ δεν είναι αργά για αλήθειες. Ότι όπως και να έχει η κατάσταση, η αλήθεια πάντα λυτρώνει και καθαρίζει την ψυχή… Όμως έκανα λάθος.

Δεν είναι ο κόσμος ιδανικός, ούτε οι σχέσεις των ανθρώπων ίδιες. Δύσκολα θα βρεις άνθρωπο με κοινό τρόπο σκέψης και κοινή λογική για να σε καταλάβει σε αρκετά μεγάλο βαθμό – τουλάχιστον όσον αφορά στις αντιδράσεις, στην συμπεριφορά, στην αντίληψη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι καταστάσεις και τα δεδομένα δεν ωριμάζουν το ίδιο σε κάθε εγκέφαλο. Ο καθένας συμφώνα με τα βιώματα και τον χαρακτήρα του αντιλαμβάνεται διαφορετικά την κάθε αλήθεια. Κι είναι τόσο απλό και τόσο πολύπλοκο να εξηγήσεις μερικά πράγματα τη στιγμή που συμβαίνουν.

kakes sinithies pasxalidis
Σκέφτεσαι «θα περάσει ο καιρός και ίσως τότε να μπορέσει να καταλάβει», μα περνάει ο καιρός κι ακόμα και μπορείς να εκφράσεις την αλήθεια σου. Και τότε – ή ίσως λίγο αργότερα- συνειδητοποιείς πως δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσεις. Δε θα αλλάξει κάτι. Δε θα φέρει χαρά σε σένα ή στον άνθρωπο απέναντι σου. Δε θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Ή ακόμα χειρότερα, θα καταστρέψεις κάτι που έχει διαφορετική οπτική στο μυαλό του άλλου.

«Τα πιο μεγάλα ψέματα στα πιο αθώα βλέμματα»

Αν και είμαι υπέρμαχος της αλήθειας και πάντα εκφράζομαι -με κάθε τίμημα-, ζορίστηκα αρκετά για να αποδεχτώ αυτό που γράφω: σε κάποιες περιπτώσεις είναι αργά

Έτσι, λοιπόν, όπως αργά αλλά σταθερά η κάφτρα καίει το τσιγάρο μετατρέποντας το σε καπνό έτσι κι εμείς «καίμε» αλήθειες μετατρέποντας τες σε κάτι αέρινο, μη υπαρκτό.

kakes sinithies kakes sinithies 1

Χαλάλι, αρκεί μονάχα να είναι για καλό.

«Όλη μου η ζωή συνενοχή»

Άλλωστε…

Η αλήθεια πολλές φορές είναι υποκειμενική. Και μάλλον αυτό φταίει. Η αντίληψη της κάτω από την σκέπη της λογικής του καθενός.

Δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Η μεγαλύτερη υπόθεση είναι να καταφέρνεις να είσαι πάντα αληθινός με το μέσα σου. Και που ’σαι;! Μην ξεχνάς να προσπαθείς να καταλαβαίνεις λίγο παραπάνω εκείνους που σε ενδιαφέρουν πραγματικά…

 


Κακές Συνήθειες

Στίχοι: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Πρώτη Εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Από παιδί θυμάμαι προσπαθώ
να κλέψω το γλυκό μέσα απ’ το βάζο
με ξύλινα σπαθιά να πολεμώ
και μια ζωή στα πόδια να το βάζω

Μα ό,τι μας δένει στα παλιά
είναι οι κακές συνήθειες
το νιώθω τώρα καθαρά
πως είναι αργά γι’ αλήθειες

Όλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρω
τα πιο μεγάλα ψέματα στα πιο αθώα βλέμματα
όλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρω
κάτι απογέματα με καφέ και τσιγάρο

Από παιδί θυμάμαι προσπαθώ
στα λάθη μου φτηνά να τη γλιτώσω
μου μάθαν να φοβάμαι ό,τι αγαπώ
και μια ζωή να φεύγω πριν να δώσω

Μα ό,τι μας δένει στα παλιά
είναι οι κακές συνήθειες
το νιώθω τώρα καθαρά
πως είναι αργά γι’ αλήθειες

Όλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρω
τα πιο μεγάλα ψέματα στα πιο αθώα βλέμματα
όλη μου η ζωή συνένοχη και πώς γουστάρω
κάτι απογέματα με καφέ και τσιγάρο

 

B.