Υπάρχουν πολλών ειδών ταξιδιώτες. Είναι εκείνοι που ταξιδεύουν  για την εμπειρία, άλλοι για τη φιλοδοξία, άλλοι για τη γνώση, άλλοι για την αίσθηση της ελευθερίας κι άλλοι για να το φευγιό τους… Ταξιδεύοντας άρχισα να αποκλείω κάθε ένα από τα παραπάνω. Μόνο το φευγιό μου έμεινε, να στέκεται, να με παρατηρεί, να με περιμένει να κάνω το επόμενο βήμα, να με πάρει μαζί του, να ανασάνει, να ζήσει, να με οδηγήσει σε νέες περιπέτειες, σε νέες εικόνες με άλλη οπτική.

Όχι, το ταξίδι δεν εμπεριέχει απαραίτητα αεροπορικά εισιτήρια, βαλίτσες,  χάρτες  και εξωτικές εικόνες. Ταξίδι είναι ότι σε κάνει να αλλάζεις μέσα σου, ό,τι σε ακουμπάει και σε πάει ένα βήμα πιο πέρα, ό,τι σε αδειάζει  και έπειτα σε γεμίζει· ό,τι σε οδηγεί σε μια προσωπική κάθαρση.

Υπάρχουν πολλών ειδών ταξιδιώτες. Κι εγώ πάντα ήθελα έναν διπλά μου, να γίνει ο συνταξιδιώτης μου, ο συνοδοιπόρος μου στο νέο, στο διαφορετικό.

Δρόμος μου η μουσική. Οι ήχοι που συνοδεύουν μελωδικά κάθε ταξίδι της ζωής μου, νοερό ή υπαρκτό.

Σε αυτό το blog θα βρεις κάτι περισσότερο από συμβουλές και όμορφες εικόνες. Θα βρεις αληθινές σκέψεις, κατάθεση ψυχής κι αγάπη, πολλή αγάπη. Έλα να ντύσουμε μελωδικά τα ταξίδια μας, κι όπου μας βγάλει…

Έλα και γίνε ο συνταξιδιώτης μου. Σε περιμένω.

Β.